Kijken en zien: haast u langzaam maar kijk de kat niet uit de boom

Uit het weekblad De Serrist van donderdag 11 juni 2020

Haast u langzaam? Die wijsheid was de voorbije maanden zeker op maat van het dagelijkse leven. Dat oud spreekwoord betekent: overhaast u nooit. Nagenoeg alles en iedereen leefde tijdens de lockdown vertraagd voort. Noodgedwongen en met gezond verstand. Hoe moeilijk dat ook was. Weinigen verzetten zich met hand en tand tegen de strenge voorzorgsmaatregelen om de verdere verspreiding van het coronavirus te voorkomen. Dat is indrukwekkend. Iets om bij stil te staan? Zeker meer dan anderhalf miljoen landgenoten, leven spreekwoordelijk van de hand in de tand. Zij bekijken van dag tot dag hoe ze rondkomen. Velen bleven én blijven de handen uit de mouwen steken. Zij pakken stevig aan in allerlei ‘essentiële sectoren’. Ook vaak mensen die niet veel verdienen of nauwelijks de eindjes aan elkaar kunnen knopen.

Meer dan ooit kon jong en oud toch regelmatig zijn hart ophalen en energiek wandelen, lopen, fietsen, en zelfs even mijmeren op een bankje of op het lentegras. Toch levensbelangrijk, om mentaal en fysiek gezond te blijven. Vanaf nu is het ook alle hens aan dek om de economie en het sociale leven weer op te starten en zo goed als het kan te laten draaien. De drukkende stilte is weer weg: er is weer meer beweging en drukte. Ontelbaren zullen strijden en het beste van zichzelf geven om het hoofd boven water te houden. Meer dan ooit zullen sommigen het ijzer smeden als het heet is. Een goede kans mag je immers niet voorbij laten gaan. Dat is ook wat Jean-Pierre Dubois de voorbije maanden deed toen hij overal waar hij kwam goed bleef kijken… en fotograferen. Weer vier ongewone taferelen.

Als het om kwetsbare ouderen en kinderen gaat, mag niemand de kat uit de boom kijken: zeker politici met verstand en verantwoordelijkheidszin, mogen niet wachten hoe iets verder zal lopen. Meer dan ooit hebben ouderen en kinderen met voorrang extra steun en betere vooruitzichten nodig. Tijdens de ‘blijf-in-uw-kot-actie’, hadden zij het extra moeilijk. Maar ook nu verdwijnen hun problemen niet vanzelf, als sneeuw voor de zon. Een bedelende oudere dame in gesprek met een aandachtige jongere, vlak bij de Grote Markt van Brussel, zondag 29 maart 2020 om 17.01 uur. Foto: copyright Jean-Pierre Dubois.
Twee uitersten: links twee mensen die stoelen van een caféterras gebruiken om even uit te puffen, rechts twee slenterende jongens op de zonovergoten Grote Markt van Brussel, woensdag 20 mei 2020 om 18.02 uur. Pieter De Crem zou er niet mee lachen. Foto: copyright Jean-Pierre Dubois.
Een straatwerker laat veel fijn stof opwaaien tijdens het verzagen van nieuwe stoeptegels. Hij houdt daarbij gewoon zijn linkerarm voor zijn neus en mond, als enige bescherming. Dat is niet goed genoeg. Ik geloofde mijn eigen ogen niet. Een eenzame werker vlak bij een merkwaardige historische plek: de Vismarkt in Brugge, een rechthoekig geheel van overdekte kramen in blauwsteen met rondom blauwstenen zuilen uit 1821, waarop het afdak ligt als een stevige luifel. Daar werd zeevis verkocht, een dure lekkernij voor de rijken. In normale tijden is daar, van woensdag tot en met zaterdag, nog altijd elke voormiddag dagverse zeevis te koop. Tijdens de coronacrisis was er geen verkoop en werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om de naastgelegen straat en de stoep opnieuw aan te leggen. Foto: copyright Jean-Pierre Dubois.
Zaterdag 30 mei 2020 om 16.23 uur: merkwaardig tafereel in een Brugge zonder toeristen. Foto: copyright Jean-Pierre Dubois.