Kijken en zien: Morgen is er weer een dag

Uit het weekblad De Serrist van donderdag 2 juli 2020

Morgen is er weer een dag, denk niet dat je alles ineens hoeft te doen. Dat beseft Jean-Pierre Dubois, als hij weer eens op reportage gaat. Bij goede foto’s maken, kan ook een stevige dosis verbeelding van pas komen. Naast een portie toeval, geluk en geduld. Veel geduld. Eerst kijken en zien, en dan pas fotograferen, denkt onze reportagemaker. Ook deze week vier ongewone plaatjes, om even bij na te denken of te dromen.

Een stil tafereel. Verlangen deze drie mannen naar de vleespotten van Egypte? Kijken ze dus hunkerend terug naar de tijden dat het nog veel beter ging? Eind goed, al goed, schijnen ze te denken. Een mens vergeet eerdere moeilijkheden. Beter een half ei dan een lege dop, beter iets dan niets. Maar… drie mannen op één bankje? Niet iedereen ziet wat de fotograaf zag: een vader met zijn twee, uit de kluiten gewassen zonen. ‘Eén bubbel’, noemen ze dat, in coronatijden. Gelijken ze niet op hun vader, die kerels? Zelfs ruggelings? Al ziet men de lui, men kent ze niet, luidt een oud gezegde. Iemand kan je niet op zijn uiterlijk beoordelen. Nog een spreuk die bij deze bankzitters past? ‘Uit de bloem waaruit de bij honing zuigt, zuigt de spin venijn.’ Waar de een niets dan goeds in ziet, spreekt de ander juist kwaad van. Zaterdag 30 mei 2020 om 16.17 uur in Brugge. Foto: copyright Jean-Pierre Dubois.
Kerkbezoekers. Toeristen of mensen die rust en troost zoeken in deze ongewone tijden, zo kort na de uitputtende quarantaine? Wie weet het? ‘Ieder mens krijgt kracht naar kruis’, luidt een oud spreekwoord. De betekenis: elk heeft de kracht om zijn eigen leed te dragen. In een kerk stemt dit nog vaak tot nadenken. Zaterdag 30 mei 2020 om 16.27 uur in de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Brugge. Foto: copyright Jean-Pierre Dubois.
‘De lente van 2020 was heel ongewoon, ik vergeet het nooit. Overal was het muisstil. De mensen bleven binnen. Zelfs als de zon scheen, waren er maar weinigen te zien op straten of pleinen. Al waren er toch ook wel veel dagelijkse wandelaars, lopers en fietsers. Ik weet het nog goed, want ik kreeg toen mijn eerste eigen fiets. Paps had hem pas gekocht en ik mocht hem meteen uitproberen, daar op de Grote Markt. Het was een geweldige fiets. De mooiste die ik ooit kreeg. Oranje met blauw op stevige, zwarte banden. Ik was dolblij. Dat herinner ik me als de dag van gisteren.’ Dat is het verhaal dat opa’s ooit aan hun kleinkinderen zullen vertellen. 2020 zal dan al lang verleden tijd zijn. Victor, die durfal op de foto, zal hen proberen uit te leggen hoe ongewoon ons jaar 2020 werd. Het fietsertje is een stoere opa geworden. Zijn oogappels kunnen zijn verhalen bijna niet geloven. ‘Is dat allemaal gebeurd? Echt? Nee, toch!’ Woensdag 20 mei 2020 om 18.02 uur op de Grote Markt in Brussel. Foto: copyright Jean-Pierre Dubois.
Een prachtig tafereel aan de rand van het Minnewater. In de lommerte, alleszins uit de zon of uit het felle licht, en ook zelfs uit de hitte. Een spontane scène zoals voor een onvergetelijk schilderij met wereldfaam, of voor een fijngeslepen zin in een bijna hemels gedicht van Guido Gezelle. Een fotograaf die zo goed als geruisloos stapt, valt niet op, en verstoort niets of niemand.
In een oogopslag ziet hij dit drietal. Niet aarzelen, fotograferen! Dit lijkt op afgesproken spel. Een deugdzaam rendez-vous onder vrienden of hechte familieleden. Een nicht, twee neven? Ze kennen elkaar al heel hun leven. Geen gedoe met bubbels of eigen netwerken in deze tijden. Dit is een onschuldige ontmoeting onder het gebladerte. Het is volop lente en de zon verwent alle mensen. ‘Maar Mariette toch, je weet dat ik die crème au beurre niet goed verteer’, hoort de fotograaf. ‘Dat vette goedje blijft altijd op mijn maag liggen. Je weet toch dat ik alleen crème fraîche lust?! En toch bracht je zulk zwaar gebak mee!’ Marcel staat het te expliceren, maar zijn nicht heeft er geen oren naar. Ze kent hem. Als hij kan klagen, is hij zo gezond als een visje in dat romantisch meertje van hun geliefde stad. ‘Ach man, klaag nu niet, je moest dat taartje toch niet tegen je zin opeten. Als je geen goesting hebt, dan heb je geen goesting.’ Eddy, de sportieve neef met het gele hemdje, glimlacht fijntjes. ‘Beter een klant van de bakker dan van de dokter’, antwoordt Mariette, voor ze nog eens van haar flesje Spa Reine drinkt. ‘We zitten hier toch maar, hé?!’ Zaterdag 30 mei 2020 om 16.07 uur in Brugge. Foto: copyright Jean-Pierre Dubois.